|
پرمايون يک کلمه قديمی فارسی است. آنچه که امروز ما آن را
"پرمايه" می خوانيم. پرمايون نام گاو مقدسی است که فريدون از
آن تغذيه شده است. تصوير پرمایون را
می توان در بناهای قديمی ايرانی مثل تخت جمشيد مشاهده کرد. پرمايون نماد تغذيه، بالندگی، مراقبت و
رشد است. اسطوره پرمايون به شرح زير است:
نور بود. تاريکی، نور را در ربود
کودکی در اين ميانه بود پاک و روشن
روان. مادر او را برای دور کردن از گزند تاريکی به کوهساران برد.
گريه و فغان کودک ايزد بانويی را از
آسمانها به زمين کشاند.
ايزدبانو به همراه خويش گاوی سپيد
بنام پرمايون برای تغذيه و بالندگی کودک به همراه آورد.
هر روز يکی از شش پستان گاو کودک را
تغذيه می کرد.
کودک سوار بر پرمايون تاريکی را در
نورديد.
نور بود، سرور بود و شادی
|
